Totaal aantal pageviews

vrijdag 6 oktober 2017

Uit de dossiers van Bureau van Gellekom& Fröhlich (Geen warm water)

Ik sta net bij de drogist een doos condooms te bestellen voor de gepensioneerde pastoor die tegenover mij woont,  als onze cliënt van ons accountantsbureau, Johannes Burg, belt.
Naast mij staat een scootmobielterroriste met krulspelden, in een troosteloos gebied die sommige mensen haren noemen, mij ijzig aan te kijken.
Ze kijkt van mij naar de condooms die ingepakt worden.

Dus glimlach ik naar haar en zeg iets aardigs om haar op te fleuren: ‘Laat me raden, u was playmate van de maand mei 1923?’
Daarna verlaat ik de drogist.

‘Hoi Johannes,’ zeg ik in mijn mobieltje.
‘Ja, met mij,’ zegt hij kortaf zoals gewoonlijk, ‘mag ik je om een gunst vragen?’
‘Tuurlijk, Johannes. Ik zei net nog tegen iemand: ‘Goh, ik wou dat Johannes me belde en me om een gunst vroeg. Er zijn maar weinig dingen die mij zo blij maken.’

‘Nee, effe, serieus, van Gellekom. Ik bel vanuit Hilton Costa Rica. Aangezien jij in mijn dienst bent moet je even iets regelen. Het zit zo. Er is hier geen warm water en..’
‘Wacht even , Johannes. Heb ik je goed verstaan?  Zei je dat…?’
‘Ongelofelijk, vind je ook niet, van Gellekom?  Dus bel ik de receptie en zeg ik dat het lijkt of ik verdomme op een camping verblijf. En ik vraag, wanneer worden mijn leidingen gerepareerd? Krijg ik als antwoord dat hij dat niet weet!!
Dus bel jij nu even die manager en overtuig hem ervan hoe belangrijk dit is.’

‘Je hebt gelijk, Johannes, in mijn opinie is de toestand met Noord-Korea een te verwaarlozen probleem in vergelijking hiemee. Weet je wat mijn advies is, Johannes?’
‘Nou?’
‘Steek je kop in de plee en trek door.’ Daarna verbreek ik de verbinding.

In mijn boosheid loop ik tegen een soort hoertje op. ’Hee leipo,’ zegt ze.  ‘Zal ik je pijpen? 50 euro.’
Ik lach haar vriendelijk toe: ‘Ik laat mijn zaad nog liever chirurgisch verwijderen,’  en loop door.
Tot overmaat van ramp, belt mijn compagnon, Fröhlich ook nog even op:
‘Wat ben je aan het doen, van Gellekom?’
‘Op weg naar Chippendale’s, Fröhlich. Daar werk ik tegenwoordig. Artiestennaam Zorro.’
‘Ze hadden je beter Klein Duimpje kunnen noemen en..’


Ik hang op. Je accepteert het. Wat moet je anders..

donderdag 5 oktober 2017

Uit de dossiers van bureau van Gellekom&Fröhlich

Ons bureau heeft vreemde cliënten. Een daarvan is een vrouw die een Sadomasochistische praktijk runt. Mijn compagnon Fröhlich en ik noemen haar steevast Mevrouw SM.


En nu stapt mevrouw SM bij mij binnen. Haar gezicht op onweer, maar misschien hoort dat wel bij een SM’er.
‘Wat kijk je weer opgewekt SM,’ begroet ik haar. ’Volgens mij heb je last van een ingegroeide teennagel. Ga eens langs bij een hoefsmid, daar zul je van opknappen’

Ze kan er niet om lachen. Ze geeft mij een rekening van gasbedrijf “Gas4you”.
‘Kijk,’ zegt ze. Op aanraden van mijn woningbouwvereniging ging ik van Nuon over op Gas4you.Dat zou een stuk voordeliger zijn volgens de woningbouwvereniging.
En nu moet ik 400 euro bijbetalen en ben veel duurder uit.Wil jij even bellen met die maffia? Hier heb je hun brief waarin zij mij de Gas4you aanprezen.’

‘Tuurlijk doe ik dat,’  zeg ik.  ‘Al snap ik niet dat je niet gewoon met je zweep daar naar binnen stormt.’
‘Nee,’  reageert ze. ‘De kans bestaat dat ze dat lekker vinden dus dat risico neem ik maar niet.’

Dus bel ik met meneer van der Adderlak die de brief van de woningbouwvereniging tekende:

‘Met van der Adderlak.’
‘Dag meneer van der Adderlak, met van Hepscheuten hier. Ik ben ombudsman en ik wil graag een kwestie met u doornemen. Mijn cliënte, mevrouw SM, kreeg van u een brief en..’
‘Mevrouw SM??’
‘Ja, Mevrouw Sara Machinist om precies te zijn.Ze kreeg dus een brief van u en die las ik.
En ik dacht meteen; dat is een belezen man, die meneer van der Adderlak. Prachtige stijl, verantwoorde volzinnen en de komma’s op de juiste plaats.
U leest zeker veel literaire werkjes hè?’
‘Ja maar eh …wat heeft dat er mee te maken.’
‘Zie je wel mevrouw SM?. Ik zei het je toch?; meneer van der Adderlak is een erudiete man. Sorry meneer van der Adderlak, ik sprak even tegen mevrouw Machinist die hier naast mij zit.

Zelf zou ik ook graag literaire werkjes willen lezen, maar daar kom ik niet aan toe. Weet u waarom niet meneer van der Adderlak?’
‘Eh..nee maar..’
‘Omdat ik daar geen tijd voor heb.  Ik krijg voortdurend klachtbrieven van mensen die u naar de Gas4you stuurt en die dan duurder uit zijn dan bij de Nuon. Soms wordt mij dat te erg en schieten de tranen in mijn ogen. Ik heb zelfs een kotsbak naast mij staan voor de echt extreme gevallen. Laatst had mijn buurman Wiebe bijvoorbeeld....’


‘MENEER Wiebe zegt u.??? Ik had vorige week een meneer Wiebe aan de lijn. Een vrij radicale man moet ik zeggen, is dat een collega van u?’
‘Nee hoor, meneer Wiebe is mijn buurman en lijdt aan het schriftelijke syndroom van Gilles de la tourette. Hij zit ook in het ombuds gebeuren. Daarnaast exploiteert hij, niet onverdienstelijk, een op incasso gerichte school voor vechtsporten en..’
‘O ja??  Nou, die meneer Wiebe heeft mij anders bedreigd door de telefoon.’
‘Is het werkelijk? Dan boft u want meestal slaat buurman Wiebe de fase van bedreiging over en gaat direct over tot de eh..tenuitvoerlegging.
Soit! Genoeg gefilosofeerd.Even terzake meneer van der Adderlak. Hoeveel smeergeld heeft u gekregen van Gas4you om uw huurders naar hen toe te sturen?’
‘Wat????  Dat pik ik niet!!!’
‘Ik heb gelijk hè meneer van der Adderlak? ‘
‘Hoe hoe….’
‘Hoe ik dat weet?.Bronnen meneer van der Akkerlak. Bronnen.’
Laten wij dit afspreken. As we speak, boekt u vierhonderd euro over naar mevrouw SM. zodat zij het teveel berekende bedrag aan Gas4you kan betalen. Zal ik u dan even het rekeningnummertje van mevrouw doorgeven??’

‘U kunt niets bewijzen en u praat maar wat uit uw nek. Ik ben niet van plan…’
‘Tuttut meneer van der Adderlak. Mag ik u de heer Wiebe nog even in herinnering roepen?’
*%$#&**&%^$%&*
‘Fijn! Afgesproken. Het rekeningnummer is 41 39 00 000. Kan ik op u rekenen meneer van der Adderlak. ? Hoef ik mijn bronnen niet te citeren op de Social media en dergelijke?
Hoor ik daar een ja, meneer van der Adderlak?
Fijn zo. Het was mij een genoegen. Groetjes ook van mevrouw Machinist.’

Buurvrouw SM ligt op de grond.Het lijkt wel of ze stuiptrekt. Rare gewoonte. Maar je accepteert het. Wat moet je anders...…

dinsdag 3 oktober 2017

Kapitein Iglo bevorderd tot Luitenant-admiraal!!!


Kapitein Iglo bevorderd tot Luitenant-admiraal

Termunterzijl/Ziek- Met een gepaste ceremonie zag de bekende kapitein Iglo zijn lange carrière eindelijk bekroond met de titel van Luitenant-admiraal. Daarmee wordt Luitenant-admiraal Iglo meteen de hoogste in rang in de Nederlandse korps Mariniers, na koning Willem-Alexander. Zijn bevordering deed als vanouds het onvermijdelijke  stof opwaaien, aangezien de Nederlandse legertop hiermee opnieuw kiest voor een Noord-Pool. Er waren immers ook enkele Zuid-Poolse kandidaten. Toch viel de keuze op de al wat oudere Iglo, die in al in 1964 bij de Marine kwam en dus een ruime ervaring heeft.
Kapitein Iglo verwierf bekendheid in de jaren ’60 met het uitschakelen van terroristische reclamefilmpjes over garnalen
Zijn vermeende banden met de Finse beroepsdolfijn Flipper  leidden er echter toe dat zijn carrière jarenlang op een laag pitje bleef staan en zelfs bijna op de klippen liep. Sindsdien was zijn ster tanende,  tot zijn succesvolle poging om vissticks op de kaart te zetten. Vissticks is, een virus dat bedoeld is terminale varkens zo te verteren dat het als blikvoer voor soldaten op het slagveld kan dienen .
Dat leverde hem uiteindelijk de zo fel begeerde en  ultieme promotie op.

Wij feliciteren Luitenant-Admiraal IGLO van harte met deze zeer verdiende mijlpaal.

maandag 2 oktober 2017

Een sterfbed..Hebt u dat??

Samen met mijn compagnon , Fröhlich run ik een accountantskantoor.
In verband met een klus zijn wij nu in Epe terecht gekomen. Onze cliënt, een eigenaar van een beddenhandel is zijn dochter kwijt. Waarschijnlijk drugs, maar dat ligt nogal gevoelig hier, in God’s lokale paradijs op aarde.
Voor wij de beddenzaak opzoeken, wil ik eerst nog een krant scoren voor de terugreis.
Het is zondag en hoewel de last van de leer steeds minder drukt in Epe, blijft toch het offer aan de sociale controle en de concessie aan de gevoeligheden van de oudere generatie.
Er wordt dus kerk gegaan, koffie gedronken en gewandeld met het hele gezin.

Toch nog een winkel open waar ze kranten verkopen. Bladerend in een NRC, seculiere tegenhanger van rechtzinniger leesstof elders in de krantenhanger, hoor ik stemmen achter mij.
Kennelijk een dominee tegen een gelovige: ’vanmiddag preek ik niet, Hannes, want ik heb jullie iets te vertellen’(?)
Fröhlich moet erom lachen. Hij heeft een hekel aan dominees. En aan kerken in het algemeen.
Komt nog van vroeger toen Fröhlich en ik in dezelfde klas van de lagere school zaten. Hadden wij godsdienstles. Meneer pastoor vroeg toen of wij allemaal nog wel gingen bidden voor het eten.
‘Ik niet’, zei Fröhlich toen. ‘Mijn moeder kan namelijk heel goed koken’.
Dat kwam hem op drie uur kolenhok te staan.
Ik houd mijn hart dus vast nu.

Dan draait Fröhlich zich om naar de dominee: ‘weet u dat u slimmer bent dan Einstein?’
‘Nou, nou’, glimt de dominee. ‘Waar hebben wij dat aan te danken?’
‘Kijk,’ zegt  Fröhlich. Van Einstein wordt beweerd dat hij zo slim was dat maar tien mensen hem begrepen. Maar van uw preek begrijpt helemaal niemand iets.’
Voor het uit de hand kan lopen trek ik Fröhlich de winkel uit. Laat de krant maar zitten.

Een kwartier later staan wij in “Mudderkulk-bedden en matrassen B.V”.
Donkere gordijnen, donker behang. Ik vraag of  Fröhlich een zaklantaarn bij zich heeft. De eigenaar, die zich niet voorstelt, en ons kennelijk ook niet herkend als zijn accountants vraagt of Fröhlich met zijn sigaartje ergens anders de boel kan gaan vervuilen.
Daarna bekijkt hij ons van top tot teen en vraagt arrogant of wij genoeg contanten bij ons hebben. 'Wij zijn namelijk gespecialiseerd in kwaliteitswaar,’ zegt hij.
Ik snap meteen waarom zijn dochter, vol drugs, dit mausoleum luid gillend ontvlucht is.

‘Ik wil een nieuw bed uitzoeken,’ zegt Fröhlich.
‘Nogmaals, kunt u zich dat veroorloven?,’ vraagt hij met zijn voetzool irritant tikkend op het donker Amerikaans eiken op de vloer.
‘Dat denk ik wel,’ zegt  Fröhlich. ‘Ik zoek een sterfbed. Hebt u dat?’
De man vertrekt geen spier, dat moet ik hem nageven
‘Eh.. waarom een sterfbed?’
‘Omdat het zou kunnen dat ik misschien een keer dood ga,’ antwoord Fröhlich.
‘Misschien? Dus u weet het niet zeker? Dan zou ik u een twijfelaar adviseren,’ reageert de man.
Voor het eerst staat  Fröhlich met zijn mond vol tanden.
Daarom stel ik voor deze zaak te laten schieten.

Fröhlich knikt en steekt een sigaartje op. De lucifer ’schiet’ hij achteloos op een ruim uitgestald waterbed..Een Vivera Royal ad 5300 euro.
Leverbaar in zwart, zand en ecru..
Slaapklaar aan huis gemonteerd…
Had ik het al gehad over die rancune van  Fröhlich? Je went er niet aan...

BRANDBRIEF AAN DIRK VAN DEN BROEK

Verachte Directie,

Vorige week viel uw “huis-aan-huis-magazine, Dirk 75 (feest) feestelijk in mijn brievenbus. Van harte met deze mijlpaal!
Let u overigens even op de formulering, ja? “Brievenbus”. Het woord zegt het al, een bus voor brieven.
Dus niet voor huis-aan-huisbladen! Anders had het wel 'huis-aan-huisbladenbus' geheten!

Hoe dan ook, ik bladerde in het blad en zag een rubriek genaamd: “win 1 minuut gratis winkelen” (twee bladzijden na het buitengemeen interessante artikel:”Nigeriaanse kip van Dennis”

Nu zit ik met het volgende probleem: Enkele jaren geleden loste ik elke week uw puzzels (LEKKERDOEN) op en stuurde ik  mijn oplossing naar puzzel@lekkerdoen.nl. waarna ik mij een week lang liep te verlekkeren op uw aankondiging van de door mij gewonnen prijs, zijnde een boodschappentas met een cheque van 50 Euros.
Nu ik uw blad Dirk75 onder ogen krijg herinner ik mij ineens dat ik u toen een brandbrief schreef waar u nooit op hebt gereageerd.

Onder treft u een samenvatting van die brief aan.

Beste Dirk,

Laatst zette mij  aan mijn bureau teneinde uw puzzel in een handomdraai op te lossen. Want wees eerlijk, die puzzels van u stellen geen ruk voor. Zelfs een demente Gorilla (niet de tamme maar de vrij in het wild levende) lost ze met één vinger in de neus op. Twee vingers lukt niet omdat de vingers van de Gorilla daar iets te dik voor zijn, maar dat geheel terzijde.
Echter, wie schetst mijn verbazing als ik, van links naar rechts (horizontaal.red.) bij nummer 13 ben aanbeland? Daar werd mij gevraagd een ander woord te verzinnen voor “belasting voor het gebruik van een weg”.
Peulenschil voor mij uiteraard dus met mijn pen (Parker,gouden editie) in de aanslag spoedde ik mij naar hokje 13 om daar de oplossing (tol) in te vullen.
Het klamme zweet brak mij uit omdat ik dat hokje niet kon vinden! Nummer 13 was er gewoon niet en verlamd van paniek bleef mijn Parkerpen (gouden editie) boven het kruiswoordraadsel zweven.

Na een luttele 30 minuten waarin ik mijn schrik te boven trachtte te komen door een verfrissende douche en inname van een tablet Oxazepam met een eliminatiehalfwaardetijd van ongeveer een dag, zette ik mij weer monter achter het bureau. Geen nood, dacht ik. Wanneer ik de rest invul kom ik ook wel tot de oplossing. Niet dus! Ook de nummers 22 (deel van de hals) en 33 (dikke paling) ontbraken. Terwijl van boven naar beneden (verticaal.(red.)) de nummers 47 (bedrog) en 13 (zenuwtrekking) ontbraken.
Kortom, ik werd belet in het oplossen van de puzzel.

Kon ik mee leven! Na 5 dagen slikken van zes Oxazepammetjes per dag herpakte ik mij en stelde mij in op de eerstvolgende puzzel.
En nu komt het: de eerstvolgende "Lekker Doen” viel in mijn brievengleuf en gehaast sloeg ik het blad op pagina 22 open.
Echter, het gebruikelijke “Lekker Doen Kruiswoordraadsel” op pagina 22 ontbrak!
Jazeker, daarvoor in de plaats bevond zich, na overigens een kwartier zoeken mijnerzijds, op bladzijde 23(??) een zogenaamde “Sudoka” Een diagram waarin mij werd verzocht om kolommen cijfers op te lossen.
Wat nou, Lekker Doen Kruiswoordraadsel!! Helemaal niet Lekker Doen!! Want ik ben rekenblind Meneer Van den Broek!! En behalve dat, ook kleurenblind al doet dat in dit verband niet ter zake. En had ik het al over nachtblind gehad??
Door uw flagrante schending van de rechten van rekenblind Nederland loop ik nu de prijs van een gratis boodschappentas mis!
Weet u wel hoeveel Oxazepammetjes mij dit gekost heeft?? Juist ja. Meer dan de prijs van de inhoud van de te winnen boodschappentas.

Wachtend op uw excuses (in de vorm van een gevulde boodschappentas) verblijf ik inmiddels in coma,


met de minste Hoogachting

vrijdag 4 augustus 2017

Mopperen en klagen


Met mijn collega Fröhlich, ben ik onderweg naar Duitsland. Daar schijnt een nieuwe alternatieve behandeltechniek te zijn voor het syndroom van schriftelijke gilles de la tourette en autisme. Mijn buurman Wiebe lijdt daar aan. Hij zit achterin bij ons en moppert zich suf.
“Welke ongekend domme kluns heeft deze snelweg aangelegd? Alles wat in mij vloeibaar is klotst., ” moppert hij kregelig.

Wat zeik je nou toch weer, Wiebe, merkt Fröhlich op. ‘Ik bedoel, je wordt op je gemak naar je bestemming gereden. Wat wil je nog meer..”
“Wat ik nog meer zou willen?? Er zouden Goddomme  minder kleine wantoestanden zijn als meer mensen zouden klagen, zeuren en mopperen. Mensen, zoals jij, die dat niet doen zijn eigenlijk tamelijk asociaal.”
Fröhlich kijkt mij vragend aan. Zo van; zeg jij nou ook eens wat.

‘Luister Wiebe,’ zeg ik daarom op een voor mijn doen gemoedelijke toon. ‘Wij weten dat jij een ongekende zeikerd bent. Oké, je kunt er niets aan doen, maar je bent zo langzamerhand de vleesgeworden klaagmuur geworden, man! Kortom, kan het effe wat minder?’
“Ik mopper en klaag graag, die vrijheid gun ik iedereen.  Ik ontplof als me die ruimte ontzegd wordt Dus wat bedoel je met, kan het wat minder!’
Wat ik bedoel is; ga slapen man!’
‘Alleen als ik niet zeik dan slaap ik – ik slaap alleen als ik niet zeik. En dan nog wat, ik bevind me op de gelukkige leeftijd dat ik nooit meer een zwembroek of korte broek aan hoef. Jammer dat andere mannen van mijn leeftijd dit gelukkige inzicht zichtbaar niet delen.,’ en hij kijkt strak richting korte broek die ik draag.

‘Het is dertig graden, Wiebe.’ Zucht. ‘Wat ben jij een ongelofelijke pessimist.’
‘Ook daar heb ik een theorie over,  ik ben namelijk een heel optimistisch mens ondanks alle prutsers om me heen.’

Fröhlich geeft het op en geeft gas. We zetten allebei ons raampje open. Wiebe zegt iets. De beukende wind overstemd alles. Wiebe leunt naar voren en schreeuwt in mijn oor: “Ik zou nooit overwegen naar een korte broekenwinkel gaan. De laatste keer dat ik naar een zwembroek keek was de zomer van 1963.”

Je accepteert het. Wat moet je anders...

woensdag 28 juni 2017

Gearresteerd (Uit de dossiers van accountantskantoor van Gellekom en Fröhlich)



Samen met collega Fröhlich sta ik bij de bushalte. Geen files, geen parkeer gedoe in de stad..
Fröhlich is de dag goed begonnen. Op weg naar de bushalte werd hij getackeld door een teckel.
De teckel wordt uitgelaten door mijn overbuurman. Een , laat ik het vriendelijk zeggen, hardwerkende man met behoud van uitkering.

‘Om elf uur je hond uitlaten,’zeg ik tegen Fröhlich. ‘Dat je daar überhaupt tijd voor hebt!’


‘Ach, er zijn ergere dingen dan over zo’n klote hond te struikelen, ‘ zegt hij moeizaam lopend.. Fröhlich heeft vandaag een positieve dag. Dat wil zeggen. Op oneven dagen, heeft hij zich ten doel gesteld om alles positief uit te leggen. En vandaag is het een oneven dag. …Deze dag begon dus al goed..


Na vijf minuten wachten bij de bushalte stopt er een politieauto bij de halte. De agenten blijven in de auto zitten maar kijken zeer geconcentreerd naar Fröhlich.
Dan draait een agent zijn raampje open. ‘Wat is het probleem, heren,’ begroet Fröhlich hen vriendelijk.
‘Nou,’zegt de agent. ‘Wij zijn op zoek naar een onfris en nogal onguur uitziend type. En omdat u daar redelijk aan voldoet, dachten wij dat u de man was die wij zochten.
Een ader in Fröhlichs nek begint te kloppen. Maar op tijd herinnert hij zich dat het vandaag een oneven dag is. Dus antwoord hij vriendelijk als altijd op een oneven dag; ‘begrijpelijke vergissing agent. Heb ik zelf ook vaak. Gister nog. Ik zag een politiepaard lopen. En even wist ik gewoon niet meer of de lul van een politiepaard onder zijn buik hangt of op zijn rug zit.


Nu stapt de agent uit en loopt langzaam op ons af. ‘O? is dat zo?,’ vraagt hij temend. Dan wenkt hij de andere agent uit de auto: ‘Kom eens Sjaak, volgens mij is dit de vent die we zoeken.’
De andere agent loopt op ons toe en bestudeert Fröhlich uitgebreid.’Tja, nou je het zegt Roderick’.  Dan kijkt hij naar mij: ‘wij zoeken namelijk een vent die een terrasje pikte. Midden in de nacht. En dat schijnt hij verkocht te hebben aan iemand uit het zuiden van Polen. Een Zuidpool om kort te gaan. Bent u soms die Pool?’
‘Eh..nee agent. Maar ik heb wel een poolhond. Maar dat is een Noordpool. Sorry’.


‘Vannacht zegt u agent?,’dramt Frohlich door. ‘ Nou dan kan ik het niet geweest zijn want ik had vannacht een deegrol. Als figurant in een kookprogramma. En daarna was ik op een literair feestje. Ik heb namelijk een boek geschreven van drie bladzijden. “handleiding voor het opknopen van geestige politieagentjes. Ik won overigens met gemak de literaire prijs: de gouden strop.’

En nu zitten wij op het bureau. Naar ik hoop voordat de oneven dag om is en Fröhlich helemaal uit zijn dak gaat. Want ik weet dat dat gaat gebeuren. Je kan de klok erop gelijk zetten